"Sana" dedi, en uygun armağan bir ayna olabilir yine de.
Bir ayna ki baktığında kendi güzelliğini görebilesin.
ve nasıl yansıyorsa senin güzelliğin şu aynaya,
nasıl sen olmasan bir büyük boşluktan
başka bir şey düşmeyecekse şu aynaya.
İşte öylece bilesin ki o en parlak ışığın
yansımasından başka birşey değildir senin de güzelliğin.
Sen suretsin O asıl. Sen fersin O mana.
Sen bedensin O ruh. Sen gurbetsin O yurt.
Sen parçasın O bütün. Sen gölgesin O ışık..”

Böyle söyleyip de geldiği uzun yolları aşmak üzere geri dönerken bedevi,
Yusuf baktı elindeki aynaya ve “bildim” dedi.

"Her şey O’ndan, Sen de O’ndan, Ben de O’ndan!
Bunu söylemek istiyorsun ve ben bunu biliyorum."

…Yusuf ile Züleyha / Nazan Bekiroğlu…